ਇਸ ਵੈਬਸਾਇਟ ਦਾ ਵਧੇਰਾ ਲਾਭ ਲੈਣ ਲਈ ਇਥੇ ਅਕਾਊਂਟ ਜਰੂਰ ਬਣਾਵੋ | ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬ ਈ-ਪਤ੍ਰਿਕਾ ਡਾਉਣਲੋਡ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ | ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਜਾਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੀ ਈ-ਮੇਲ scapepunjab@gmail.com ਤੇ ਭੇਜ ਸਕਦੇ ਹੋ

ਦਾਣੇ ਨੀਂ ਆਖੋਂ ਦਾਣੇ

ਦਾਣੇ ਨੀਂ ਆਖੋਂ ਦਾਣੇ ,
ਦੁੱਖ ਹੋ ਗਏ ਮੇਰੇ ਰਾਣੇ
ਗਲੀ-ਗਲੀ ਤੈਨੂੰ ਟੋਲਿਆ
ਪਾਏ ਜੋਗੀਆਂ ਵਾਲੇ ਬਾਣੇ ।

ਰਾਈ ਨੀਂ ਆਖੋਂ ਰਾਈ ,
ਜਿੰਦ ਬਿਰਹਣ ਕੁੱਖੋਂ ਜਾਈ
ਨੈਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨੀਰ ਡੁੱਲਿਆ
ਮਾਹੀ ਦਰਦ ਚੁਆਤੀ ਲਾਈ ।

ਦੀਵਾ ਨੀਂ ਆਖੋਂ ਦੀਵਾ ,
ਕਿੱਦਾ ਦਰਦ ਜੁਦਾਈ ਪੀਵਾਂ
ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੱਥ ਛੁੱਟਿਆ
ਕਿੱਦਾ ਸੱਜਣਾਂ ਬਾਝੋਂ ਜੀਵਾਂ ।

ਚੁੰਨੀ ਨੀਂ ਆਖੋਂ ਚੁੰਨੀ ,
ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਹੰਝੂਆਂ ਨੇ ਗੁੰਨੀ
ਪਰਦੇਸੀ ਬੇਦਾਵਾ ਦੇ ਗਿਆ
ਮੇਰੀ ਹੋ ਗਈ ਦੁਨੀਆਂ ਸੁੰਨੀ ।

ਗਾਨੀ ਨੀਂ ਆਖੋਂ ਗਾਨੀ ,
ਮੇਰਾ ਵਿਛੜਿਆਂ ਦਿਲ ਦਾ ਜਾਨੀ
ਗੀਤ ਲਿਖਾਂ ਉਹਦੀ ਯਾਦ ਦਾ
ਮੇਰੀ ਹੌਕੇ ਭਰਦੀ ਕਾਨੀ ।

ਸੋਏ ਨੀਂ ਆਖੋਂ ਸੋਏ ,
ਮੇਰੇ ਰੰਗਲੇ ਹਾਸੇ ਮੋਏ
ਮਾਹੀਆ ਪਰਦੇਸੀ ਹੋ ਗਿਆ
ਨੈਣੋਂ ਮਣ-ਮਣ ਅੱਥਰੂ ਚੋਏ ।

ਤਾਰੇ ਨੀਂ ਆਖੋਂ ਤਾਰੇ ,
ਅਸੀਂ ਸੁੱਖ ਸੱਜਣਾ ਤੋਂ ਵਾਰੇ
ਨਿੱਤ ਹੀਂ ਉਡੀਕਾਂ ਉਹਦੀਆਂ
ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਗਿਆ ਮਿੱਠੜੇ ਲਾਰੇ ।

ਲੇਖਕ : ਐੱਸ. ਸੁਰਿੰਦਰ ਹੋਰ ਲਿਖਤ (ਇਸ ਸਾਇਟ 'ਤੇ): 30
ਲੇਖ ਦੀ ਲੋਕਪ੍ਰਿਅਤਾ ਰਚਨਾ ਵੇਖੀ ਗਈ :794
ਲੇਖਕ ਬਾਰੇ
ਆਪ ਜੀ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਕਵੀ ਹਨ। ਹੁਣ ਤੱਕ ਆਪ ਜੀ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਏ ਕਾਵਿ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵਿਧੇਰੇ ਸਿਰਜਿਆ ਹੈ।

ਵਿਸ਼ੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਖੋਜ

*ਜਰੂਰੀ: ਸਮਗਰੀ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਕੋਡ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਾਈਪ ਕਰੋ।

ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬ ਈ-ਪਤ੍ਰਿਕਾ ਨਵੰਬਰ ਅੰਕ

ਨਵੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ

  • ਸਹਿੰਦੇ ਨਾ ਉਹ ਗੱਲ ਨੇ ਕੋਰੀ-ਗ਼ਜ਼ਲ
    -ਹਰਦੀਪ ਸਿੰਘ
  • ਰੌਣਕੀ ਪਿੱਪਲ
    -ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਮਹਿਕ
  • ਭਟਕਣ-ਮਿੰਨੀ  ਕਹਾਣੀ
    -ਵਰਿੰਦਰ ਕੌਰ 'ਰੰਧਾਵਾ'
  • ਸਾਧਨ-ਵਿਹੂਣੀਆਂ ਧਿਰਾਂ ਲਈ ਸੁਹਿਰਦ ਯਤਨਾਂ ਦੀ ਲੋੜ
    -ਬਿਕਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀਤ
  • ਕਿੱਦਾਂ ਕੱਢ ਲੈਨੀ ਏਂ
    -ਡਾ. ਅਮਰਜੀਤ ਟਾਂਡਾ
  • ਹੁਣ ਬਾਪੂ ਕਦੇ ਕਦੇ ਬੜਾ ਯਾਦ ਆਉਂਦੈ
    -ਰਵੇਲ ਸਿੰਘ ਇਟਲੀ
  • ਵਿਸ਼ਵ ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ 2017